Maršala Tita 105, Novo Miloševo
Ambijentalnoj celini dvorca grofovske porodice Karačonji u Beodri (Novo Miloševo), pripada i Zavičajni muzej “Kotarka”. Izuzetno vredna etno postavka muzeja u nekadašnjoj kotarci i stari žitni magacin kao izložbeni prostor, predstavljaju pravi dragulj u riznici turističke ponude opštine Novi Bečej.
Veleposednička porodica jermenskog porekla Karačonji imala je više poseda po Banatu a Laslo Karačonji je podigao jedan od najlepših dvoraca u Beodri ( delu sadašnjeg naseljenog mesta Novo Miloševo). Dvorac građen u klasicističkom stilu, pripada tipu poljskih dvoraca koji su bili tipični za vekove koji su iza nas. Uz centralnu zgradu na imanju od više ekonomskih objekata, danas su preostale samo stara konjušnica u bližem kompleksu dvorca i preko puta stari žitni magacin, kotarka i upravna zgrada sa radionicama. Kada je 1781. godine Bogdan Karačonji kupio od bečkog dvora veleposed Beodru, pa nadalje, Beodra se intenzivno razvija da bi tokom XIX veka dobila status varošice.
Najlepši objekti koji su sačuvani su: klasicistički dvorac porodice Karačonji, mauzolejna crkva i veliki žitni magacin preko puta starijeg dvorca koji je očuvan do danas. Upravo taj žitni magacin u svom kompleksu imao je i kotarku, zgradu za čuvanje kukuruza, koja je danas zahvaljujući angažovanju opštine i meštana pretvorena u jedinstven muzej pod originalnim nazivom “Kotarka”. Istorijsko- etnografski muzej “Kotarka” bogat je sa čak 4.500 eksponata koji se brižljivo čuvaju od zaborava. Intenzivno prikupljanje eksponata traje i danas.
U prvoj sali predstavljeno je urbanističko i graditeljsko nasleđe razvoja Novog Miloševa: tri crkvene parohije i to dve pravoslavne i jedna rimokatolička, fotografije grofovske porodice Karačonji, potom eksponati iz oblasti zanatstva, trgovine i dečiji kutak koji sadrži predmete i druge stvari koje su se koristile u svakodnevnom životu. Poseban deo posvećen je vatrogasnom društvu koje je osnovano 1889. godine. Ovoj celini pripadaju i dve replike i to: građanska devojačka balska haljina iz XIX veka kao i replika uniforme sluge Andora Karačonjija.
2011. godine adaptiran je i poseban deo muzeja u kome je izložen sitan poljoprivredni alat, predmeti vezani za seoski način života uključujući i letnju kuhinju sa predmetima koji služe za spremanje hrane. Krupnije poljoprivredne mašine kao što su: trijeri za žito, kolica, plugovi, kantar, hrastova burad za vino, mašina za zaprašivanje žita, sanduci za brašno, pogrebna kola uz brojne fotografije sa imanja u periodima setve i žetve, daju nam sliku seoskog života Novomiloševčana. Fotografije i dokumenta koja su pripadala dvojici najpoznatijih Miloševčana: dr. Đorđa Joanovića, osnivača medicinskog fakulteta u Beogradu i Teodora Pavlovića, novinara i obnovitelja Matice srpske, zauzimaju posebno mesto u muzeju. U drugoj sali nalaze se davnašnje tekstilne rukotvorine, ćilimi iz perioda XIX i početka XX veka “od jednog ili dva lica”, narodne nošnje, peškiri sa floralnim motivima koji su korišteni u raznim običajnim obredima, zlatovezi, devojačka sprema, razboji, preslice, stupe za kudelju, motovila za pamuk, pribor za vez i trukovanje. Uz sve to izloženo je i tradicionalno pokućstvo sa kuhinjskim priborom i zajedno sa tim čine jednu celinu. Treća prostorija predstavlja gostinsku sobu, tzv. prednju sobu sa krevetom, klupom, stolom i stolicama, velikim ormanom i dolovom sa sve ćilimima i krparama, koja nam dočarava život jedne dobrostojeće porodice tog vremena. Slavska ikona između dva prozora, porodične fotografije i zidni sat sa lancima, upotpunjuju doživljaj života naših sugrađana u XIX i početkom XX veka.
Turistička organizacija opštine Novi Bečej
Tiski kej bb; 23272 Novi Bečej
+381 23 773 522
www.novi-becej.travel
