Maršala Tita broj 41, 24430 Ada
Prethodni hram u baroknom stilu sazidan je 1759. godine i bio je posvećen Blagoveštenju. Oštećen je u buni marta 1849, ali je 1852. generalno obnovljen. Godine 1925. srušen je stari hram i na istom mestu podignut današnji Hram Vaznesenja Gospodnjeg, koji je jedan od najlepših hramova u ovom delu Vojvodine. Projektant hrama bio je Daka Popović. Hram je sagrađen kao petokupolna građevina u srpsko-vizantijskom stilu. Izvođači radova bili su inženjer Josif Ginder i zidarski preduzimači Đoka Bošković i Mita Bakić iz Starog Bečeja. Ikone u prethodnom hramu, na ikonostasu, vladičanskom i Bogorodičinom tronu, njih 32, radio je slikar Novak Radonić. Neke od njih su ulje na drvetu, a neke ulje na platnu kaširano na dasci. Samo 7 od pomenutih ikona postavljeno je na ikonostasu u sadašnjem hramu. Ostale se čuvaju u krstionici hrama i imaju veliku umetničku vrednost.
Dužina sadašnjeg hrama je 45 metara, širina 25, a centralno kube je visine 37 metara. Iznad ulaznih zapadnih vrata nalazi se natpis na kome stoji da je kamen temeljac osvetio i položio u utorak, trećeg dana Duhova 27. maja / 9. juna 1925. godine tadašnji episkop bački dr Irinej Ćirić, koji je završeni hram i osvetio u nedelju 25.oktobra/ 7. novembra 1926. godine. Kao uzor pri gradnji, poslužio je manastir Gračanica na Kosovu i Metohiji, a pri živopisanju, hramna Oplencu. Živopis u hramu, od 1940. do 1946. godine, radio je Žarko Milinov iz Šajkaša. Živopis je bio završen odmah posle oslobođenja, 30. maja 1946. osvećenje od strane bečejskog prote Jovana Stepanova na dan hramovne slave, Spasovdan.
Hram je od strane Zavoda za zaštitu i naučno proučavanje spomenika kulture NRS stavljen pod zaštitu države Rešenjem broj 1028/49 od 13. jula 1949. godine. O hramu danas aktivno brine 140 pravoslavnih ađanskih domova, kao i nekolicina pravoslavnih koji su rođeni u Adi, ali trenutno ne žive u njoj.
